W wielu przedsiębiorstwach w Polsce istnieją wewnętrzne służby dyżurne które zajmują się kontrolowaniem prac przedsiębiorstw komunikacji miejskich, tworzeniem szkieletów rozkładów jazdy lub interweniowaniem w przypadku kolizji itp. ( np. MPK, MZK, ZTM i inni ). Często służby te są samodzielną jednostką organizacyjną przedsiębiorstwa. Podstawą prawną funkcjonowania Nadzoru Ruchu są uchwały Rad Miejskich oraz wewnętrzne regulaminy przewoźników.
Zakres działalności
W dużych aglomeracjach uważa się iż Służby Nadzoru Ruchu są niezbędne do sprawnego funkcjonowania transportu miejskiego, opisywane do tej pory przeze mnie przypadki uwzględniały schemat działania kierowca -> dyspozytor. W przypadku gdy w mieście działa nadzór ruchu wszystkie nieprawidłowości w działaniu systemu komunikacyjnego są zgłaszane do centrali ruchu głównemu dyspozytorowi ( jako nieprawidłowości rozumiemy awarie techniczne, usterki pojazdów problemy z pasażerami oraz bardzo często kolizje lub wypadki z udziałem autobusu lub tramwaju ) Główny dyspozytor wysyła na miejsce zdarzenia uprawniony do podejmowania decyzji pracownika nadzoru ruchu. Pracownicy nadzoru ruchu bardzo często zjawiają się na miejscu zgłaszanego zdarzenia przed innymi służbami ratunkowymi tj. Policja lub Straż Pożarna. Równocześnie informuje od dyspozytora danego przedsiębiorstwa lub zajezdni o zaistnieniu danego zdarzenia aby ten był gotowy lub podjął odpowiednie działania. Dodatkowo kontroler ruchu często pełni zadania polegające na informowaniu pasażerów, zabezpieczaniu oraz kierowaniu ruchem podczas zamknięć tras komunikacyjnych.
Pracownicy nadzoru ruchu korzystają ze specjalnie oznakowanych pojazdów, które mają prawo poruszania się jako pojazdy uprzywilejowane. Bezpośrednio we współpracy i według wytycznych Nadzoru Ruchu działają Służby Techniczne przedsiębiorstw komunikacyjnych, wyposażone w ciężki sprzęt umożliwiający naprawę na miejscu lub odholowanie uszkodzonego pojazdu.
Najnowsze komentarze